Tafelberg…. of niet?!

Vanmorgen vroeg bij Woolworth om de hoek broodjes, fruit en beleg ingeslagen voor ontbijt en lunch. De zon schijnt en de hemel is wolkenloos dus mooi weer om de Tafelberg te gaan bezoeken… Niet dus, want het waait. Voor ons als toerist is helder weer hét criterium om de Tafelberg te bezoeken, maar voor de kabelbaan is dat wind.. en die waait vandaag flink. En dus is Table Mountain Cable Way dicht… We kunnen er voor kiezen om te voet naar boven te gaan, maar dat wordt afgeraden omdat je er bijna een hele dag over doet . Het ontbijt nuttigen we dus maar op Signal Point. Een mooi plekje met zicht over de stad en de kustlijn. Onze broodjes waaien zo ongeveer onze mond in. En wat gaan wij nu doen als de Tafelbergkabelbaan dicht is? We besluiten naar het schiereiland terug te rijden. Daar ligt Silvermine Nature Reserve met een aantal leuke wandelingen en een waterbassin. Het is er heerlijk rustig en tot grote vreugde van Li Chen staat er een prachtige wandelstok voor haar bij de start van de trail. Dat loopt een stuk lekkerder natuurlijk! (dat ding moet en zal mee naar huis….. hoe gaan we dat in t vat gieten?) Onderweg verbazen we ons over de rustige setting, de bijzondere natuur en niet in ’t minst over de bordeauxrode kleur van het water. Op de borden lezen we dat het tannine is wat het water de rode kleur geeft. Ik ken tannine alleen van wijn en de associatie met rode wijn kunnen we niet rijmen met het water maar het maakt de wandeling er niet minder mooi op. Tussendoor checken we het weerbericht: de wind zou zomaar kunnen gaan liggen en dan gaat Tafelberg open..! Helaas….. aan het eind van de ochtend is de status hetzelfde: te veel wind. En dus rijden we naar Muizenberg. Daar waren we eerder al maar toen regende het. Er loopt daar ook een mooie trail door het dorp en langs het strand en die willen we alsnog wandelen. Heerlijk in het zonnetje, de branding naast ons (af en toe waait er een golf over ons heen) en we genieten van de relaxte sfeer. Goede koffie en een heerlijke picknick op de boulevard….. Als we rond drie uur terug in ons hotel zijn om wat dingen te regelen, is de Kabelbaan nog steeds dicht.. we geven de moed op dat het vandaag nog gaat lukken en rijden naar Kasteel De Goede Hoop. En net voordat we daar parkeren willen we toch nog een laatste keer kijken naar de stand van de kabelbaan en… jawel! Hij is open! Als de brandweer rijden we naar boven, en terwijl de auto geparkeerd wordt worden er al kaartjes gekocht, we kunnen direct doorlopen en als één van de eersten gaan we naar boven! De superlatieven zijn niet aan te slepen bij de uitzichten waarop te getrakteerd worden! Er was al gezegd dat het fris was boven.. Dat klopt. Het is nét 5 graden boven nul met een snijdend koude wind. Maar wij genieten! Af en toe komt er een wolk over/langs/door de berg waardoor het zicht van enkele kilometers tot 5 meter gereduceerd wordt. Ook dat geeft weer een nieuwe dimensie aan de Tafelberg. Je hebt namelijk helemaal niet door dat je op een kilometer hoogte loopt als het zo mistig is. En nog geen 5 minuten later kun je de hele Peninsula over kijken tot aan Kaap de Goede Hoop! Wat zijn we blij dat we hier mogen lopen! Wandelen, klimmen, rotsen op en af klauteren, foto’s nemen, wéér verbaasd zijn over het uitzicht en nóg maar een foto want ja, je bent er nu eenmaal toch! Als we met de kabelbaan aan het eind van de middag terug gaan, staat er bij de ingang een grote wachtrij! Wij waren er gelukkig op tijd bij!

Morgenochtend komen ze onze auto ophalen… we nemen afscheid van onze blikken doos. Hij rammelde en wilde niet altijd in z’n achteruit maar hij heeft ons toch op heel veel mooie plekken gebracht! De komende twee dagen verkennen we de stad met ’t openbaar vervoer. Morgen staat als eerste Robbeneiland met een Mandela-tour op het programma. Culturele dag dus, we zijn benieuwd. Welterusten!

Een gedachte over “Tafelberg…. of niet?!

Reacties zijn gesloten.